Marjolein Innemée

Tante Tinta

 Een opdracht krijgen is altijd geweldig. Maar om een opdracht te krijgen vanuit mijn Vierhouten op de Veluwe is super. Het verzoek was om een portret te maken van Tante Tinta. De man des huizes werd weer een jaartje ouder en een schilderij van zijn geliefde inmiddels overleden tante was het idee. Daarbij had het een emotioneel tintje voor mij. Ik werkte als puberende  jonge blom bij de plaatselijke Spar supermarkt en had tante Tinta veelvuldig geholpen en wist wie het was.

Men had niet één-twee-drie een foto, dus werd het zoeken geblazen in oude dozen en lades. Het collagestuk wat al een tijd op een prominente plek in het huis hing bleek toch de beste foto’s te hebben. Nu de familie een week in het buitenland op vakantie ging, kon het ongemerkt weggenomen worden. Vanwege de onschatbare waarde van de collage werd het per aangetekende post verstuurd door de mevrouw in kwestie. Toch was er geen tijd meer om het aangetekend terug te sturen en stel dat de heer des huizes de post ontving.

Daarom werd er op een tochtige parkeerplek bij een hotel de overdracht van de fotocollage na een week al een feit, zodat ik de inmiddels opnieuw afgedrukte foto’s als leidraad kon gebruiken.  Ruim een maand later was het portret van tante Tinta klaar. Of liever gezegd 2 portretten, een jonge Tinta en een oudere versie, zo kon de familie zelf een keuze maken.

Bij aflevering trof ik een aantal mensen aan die net zo zenuwachtig waren als ik. Men bleef in de keuken terwijl ik het jonge frêle portret boven de schouw hing. Na oehs en aahs was het ‘oude’ portret aan de beurt, mijn favoriet. Hier zag je vooral het leven, de wijsheid en tevredenheid van een oude dame.

Gelukkig koos men voor dit laatste portret en zeg nu zelf, wat een fijn portret is het geworden he.

“ Marjolein je hebt werkelijk een superprestatie neergezet. Wij zijn zo intens gelukkig met het portret van onze tante Tinta” kreeg ik na een paar dagen per sms van de opdrachtgeefster.